Anders dan anders

Toen ik wakker werd wist ik het al; vandaag is anders dan anders.
Ok, op zich was dat logisch. Ik was immers jarig. Nu ben ik 31, in plaats van 30. Weer een jaar ouder.
Ik sms'te mijn tweelingzus wakker om ook haar te feliciteren, en mijn ouders om hen te feliciteren met hun 31-jarige ouderschap. Zo had ik weer aan mijn verplichtingen voldaan.

Gisteren was ik voor mijn gevoel al een beetje jarig. Gisteren was het woensdag en waren de kinderen er. Ik had me voorbereid op een feestje met hen en had muffinbeslag gehaald en allerlei versieringen. Ik wist alleen niet of het oventje dat in de rommelkamer stond het wel deed. Het was misschien slim geweest om dat vooraf eens uit te proberen, maar goed; we zouden wel zien.
's Middags kwamen mijn eigen vader, moeder en stiefvader langs. De kinderen waren door het dolle heen met al het bezoek, en dan kwam opa Purmerend ook nog eens hun kamertje mooi maken en rolgordijnen ophangen. Ik vond het een cadeautje om de kinderen zo blij te zien.
Toen Ridder lag te slapen pakten Prinses en ik ons momentje samen. Alle visite was de deur uit en ik zei haar samenzweerderig dat we nu iets héél erg leuks gingen doen. Ik zag haar ogen oplichten en glinsteren van ingehouden spanning en voorpret. Wat zouden we gaan doen?
Een voor een zette ik het pak mix, een pan (want geen beslagkom), een vork (want geen garde of mixer), eieren, vloeibare bakboter (want geen blok boter) en melk neer.
"We gaan bakken!" gilde Prinses iets minder prinsesselijks in mijn oor en vloog me om de hals. Toen straalden mìjn ogen, en we moesten nog beginnen.
De vloeibare bakboter was mijn redding, nu was het beslag eigenlijk heel gemakkelijk te mixen, met gewoon een vork. Prinses prutste als een volleerd koksleerling met 2 lepels het beslag in de kuipjes, ik schoof het volle blik kuipjes in het oventje dat net groot genoeg is voor een flinke croissant en toen moesten we 20 minuten wachten.
De middag werd nóg leuker toen Ridder wakker werd en ik met op elke knie een kind met een bakje pepernoten een filmpje ging kijken, om -nadat de kookwekker was gegaan- met zijn drieën de muffins te versieren.
"Voor mama's verjaardag, Ridder." legde Prinses haar kleine broertje uit die steevast alle kaarsjes met de lont in het cakeje prikte. Het ging om het idee en hij genoot er van om mee te kunnen helpen. Nog geen 2 maar hij doet het mooi wel. Ik gloeide van trots, kijkend naar het plezier van mijn kinderen.
Ieder kreeg een muffin om het geslaagde resultaat te vieren. Ik keerde alle kaarsjes weer om, stak ze op de juiste manier in het cakeje en stak de kaarsjes aan. Nú was ik echt jarig!
"lang zal je leven..." zong Prinses mij toe. Wat was dit leuk! Ridder danste een rondje op het door Prinses gezongen liedje. "Oh!!!" riep hij uit, toen ik alle kaarsjes in 1 keer uitblaaste. Ik was zojuist 9 jaar geworden.
Ik zat er met mijn handen in mijn schoot naar te kijken. Ex had er niet aan gedacht om de kinderen een cadeautje voor me mee te geven, of desnoods een tekening. En ik heb nog geen tekengerei in huis, ging er in een flits door me heen. In mijn hoofd zette ik potloden, papier en stiften op mijn boodschappenlijstje voor morgen, als Sinterklaascadeau voor zondag.

Nu is het morgen, donderdag en ben ik echt jarig.
's avonds had ik vrienden uitgenodigd en die kwamen... 8 man sterk! Vieren dat ik mijn eigen huisje heb en vieren dat ik jarig ben. Vieren dat we vrienden zijn en vieren dat onze vriendschap nog maar lang mag duren.
Daar heb je vrienden voor, die zijn er op de momenten dat je ze nodig hebt. Met cadeau, en ik voelde me echt jarig, ook al was deze verjaardag anders dan anders!